Szukasz szkolenia sprzedażowego lub biznesowego w Warszawie? Szkolenia edukacyjne!

Powtarzanie (odtwarzanie) ma być ćwiczeniem w przypominaniu

Aby powtarzanie było pełnowartościowe, powinno być jak najbardziej aktywne. Przy każdorazowym powrocie do tekstu trzeba ponownie zastanowić się nad nim, szukając nowych skojarzeń i pogłębiając rozumienie.

Równolegle do aktywizacji dbajmy o urozmaicenie powtarzania. Jeśli czytamy tę samą powieść drugi lub trzeci raz, to – chcąc ją lepiej zapamiętać – za każdym razem zwracajmy uwagę na jakiś inny jej aspekt: na konstrukcję akcji, na charakterystykę postaci, na filozofię życia itd.

I. Kairów radzi, by powtarzając materiał myśleć o jego organizowaniu: „Tylko takie powtórzenie materiału, przy którym każde twierdzenie, każdy fakt, zdanie, wniosek, reguła, prawo itp. uświadamiane są i odtwarzane jako organiczna część jednolitego, zakończonego systemu pojęć i wyobrażeń – tylko takie powtórzenie prowadzi do rzeczywistego opanowania i trwałego przyswojenia wiedzy”.

Trzeba tu jeszcze podkreślić, że powtarzanie (odtwarzanie) ma być ćwiczeniem w przypominaniu. Nie jest nim, jeżeli przy każdej napotkanej trudności zaglądasz do książki lub zwracasz się do kogoś o pomoc. Czując lukę, staraj się zapełnić ją własnym wysiłkiem. Jeśli to się uda, to najprawdopodobniej drugi raz nie będziesz miał kłopotu. Prawie zawsze można sobie przypomnieć więcej, niż się początkowo wydaje.

Zatrzymanie obrazy. Może pewnego rodzaju wyjątkiem od zasady „zawsze aktywnie” jest „metoda zatrzymania obrazu”. Pisząc o zakłóceniach jako głównie odpowiedzialnych za zapominanie wspomniałem, iż rzecz, która ma się utrwalić w pamięci, musi przez dobrą chwilę pozostać w polu świadomości: im szybciej będzie ona „starta” przez inne wrażenie, tym mniej będzie miała czasu na „zakorzenienie się”. Mówiąc językiem fotografów – warunkiem dobrego utrwalenia się obrazu jest właściwy czas ekspozycji. Wychodząc z tej obserwacji niektórzy dydaktycy radzą, aby zapamiętywany fragment materiału zatrzymać w świadomości na parę sekund jakby „kontemplując go” z zamkniętymi oczami i w dużym skupieniu. Sposób ten stosunkowo łatwo daje się stosować, gdy zapamiętywany materiał ma charakter obrazowy (wykres, schemat połączeń, rysunek maszyny) i gdy zapamiętujący ma wzrokową wyobraźnię. Zdaje się jednak, że jakiś trudny do opisania rodzaj „kontemplowania” zapamiętywanego materiału jest zawsze możliwy i często pomocny. Posługując się jeszcze jedną przenośnią powiemy, że świadomość odgrywa tu rolę tablicy. Aby klasa (w naszym porównaniu pamięć) utrwaliła sobie zapisany na tablicy wzór czy dowód, nauczyciel nie może zetrzeć go natychmiast po błyskawicznym napisaniu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.