Gleba

Gleba jest skomplikowanym układem wielofazowym wrażliwym na zmiany warunków fizycznych i chemicznych. Sterowanie nimi przez zabiegi agrotechniczne, np. orkę, nawożenie, umożliwia intensyfikację jej żyzności, a zatem produkcji rolnej i leśnej oraz ogrodniczej. Stanowi to przedmiot badań odrębnej gałęzi nauki — gleboznawstwa. W dobrze rozwiniętych profilach glebowych dają się wyróżnić poziomy różniące się własnościami. Pod poziomem ściółki, powstającej z obumarłych roślin, występuje poziom próchniczy (akumulacyjny), zasobny w rozkładającą się substancję organiczną i tworzący się humus. Następne poziomy to: poziom ługowania (wymycia) uboższy w substancją próchniczą i zubożony w wodorotlenek żelaza (poziom bielicowy) i poziom osadzania (wmycia), w którym nagromadzają się wodorotlenki żelaza, zwany też poziomem orsztynowym. Podstawę profilu glebowego stanowi podłoże skalne. W przypadku skał litych bywa ono rozkruszone i zmienione wskutek wietrzenia, które może ogarniać skały do głębokości kilkudziesięciu metrów. Rozpowszechnienie poszczególnych typów gleb zależy od wielu czynników, odzwierciedla warunki przyrodnicze panujące na poszczególnych odcinkach Ziemi.

Rola ocen w stosunkach międzyludzkich

Część właściwą i istotną badań, tj. przy pomocy przewodnika skalowego, wykonano w zasadzie w sposób następujący. Ucznio- wie danej klasy otrzymywali do uważnego przeczytania tekst z opisem danej cechy osobistej w skali pięciostopniowej. Dzieci przedszkolne zapoznawano poprzez dwukrotne czytanie wychowawczyni ze skalą trzystopniową. Według skali pięciostopniowej – „5” oznaczano poziom maksymalnie korzystny, „1” – poziom najbardziej deficytowy (ujemny, niekorzystny), „3” – poziom przeciętny, zaś „4” i „2” – poziomy pośrednie. Dla każdego stopnia podano wraz z przykładami informacje co do sensu i warunków zastosowania odnośnej oceny.

Czytaj dalej Rola ocen w stosunkach międzyludzkich

Laki

?Istnieją cztery rodzaje łąk, a mianowicie: nadrzeczne, nizinne, górskie i smużne, inaczej nazywane śródpolnymi. Jeśli łąki powstały w wyniku większych zabiegów melioracyjnych, podstawowym warunkiem wysokiej produkcyjności tych łąk jest właściwe ich zagospodarowanie pomelioracyjne oraz należyte pielęgnowanie i użytkowanie. Dlatego gdy przewiduje się założenie łąk kulturalnych na dużych obszarach bagiennych, można przystąpić do przeprowadzania melioracji dopiero po dokonaniu gruntownej analizy, czy teren jest „dojrzały do przyjęcia melioracji”. W szczególności należy stwierdzić, czy zapewniony jest użytkownik przyszłych łąk lub pastwisk i czy istnieją możliwości pełnego wykorzystania dla celów produkcyjnych masy zielonej, którą uzyska się z tych trwałych użytków zielonych. Na ogół w Polsce występują trudności z racjonalnym wykorzystaniem zielonej masy uzyskanej w gospodarstwach obejmujących wyłącznie łąki i pastwiska. Warunkiem wykorzystania zielonej masy w produkcji zwierzęcej jest zwykle posiadanie odpowiednich zasobów paszy soczystej z roślin polowych, a także słomy. Stąd też pożądany jest dodatkowy określony obszar gruntów ornych. Łąka wywiera duży wpływ na organizację gospodarstwa. Wpływ ten jest tym większy, im większy jest udział łąk w strukturze użytków rolnych, im większa jest wydajność łąk oraz im gorsze są grunty orne. Tę ostatnią zależność ilustruje znane powiedzenie, że łąka żywi pole. Wydajność z 1 ha łąk waha się zazwyczaj od 2 do 3 tys. jednostek pokarmowych. Na jednostkę pokarmową przypada zwykle 2—3 kg siana, w zależności od jego jakości. Siano z 1 ha wystarcza (jako jedyna pasza sucha) na całą zimę dla 3—9 sztuk żywieniowych.

Preselekcja dzialalnosci

?Kalkulacje różnicowe pozwalają na to, co nazywamy preselekcją działalności, a więc na wstępny wybór działalności, które mogą być prowadzone w orga­nizowanym gospodarstwie. Do tych działalności należy dodać jeszcze inne, które mogą być mniej efektywne od wstępnie wybranych, ale które pozwalają wykorzystać ten element sił wytwórczych, który nie może być wykorzystany wcale albo może być wykorzystany nie w pełni we wspomnianych działalnościach. W gospodarstwie przydatne mogą być również takie działalności produk­cyjne, które wprawdzie są mniej efektywne od wyselekcjonowanych za pomocą kalkulacji różnicowych, ale nie wymagają tego spośród czynni­ków niezbędnych do działalności bardziej efektywnych, który jest w mi­nimum. Gdy już wybierzemy z każdej grupy działalności te, które są najbar­dziej efektywne, a ponadto mamy do dyspozycji takie, w których można wykorzystać czynnik będący w nadmiarze, oraz takie, które nie wyma­gają czynnika, który jest w minimum, a mianowicie metodą bilansową, planowania programu lub programowa­nia liniowego. Najkorzystniejsze jest takie rozdysponowanie zasobów, jakimi rozporządza gospodarstwo, pomiędzy poszczególne działalności produkcyj­ne, przy którym przesuwając te zasoby z jednej działalności do drugiej nie można już osiągnąć poprawy ogólnego wyniku działalności, inaczej mówiąc, przy którym opłacalność każdej działalności jest taka sama.

pasze zielone

Ogólna ilość zielonek zbieranych w kraju w ciągu roku wynosi około 250 min ton. Z tego nadal około 100 min ton przeznacza się na siano suszone metodą tradycyjną. Susz produkuje się z około 3 min ton zielonek. Kiszone zielonki stanowią ciągle mało znaczącą pozycję, gdyż w tej formie przygotowuje się na okres zimowy nie więcej niż 25 min ton zielonek. Pasze te zbierane są z powierzchni 4,2 min ha trwałych użytków zielonych i z ponad 3 mha upraw roślin’ pastewnych na gruntach ornych. Już sama wielkość tej produkcji wskazuje na ogromne jej znaczenie w krajowej bazie paszowej. Pasze zielone — świeże i konserwowane — w 70% pokrywają krajowe zapotrzebowanie bydła na energię i w około 75% na białko. Podobnie układają się te wielkości w innych krajach Europy. Mimo istotnych zmian w technologii produkcji mleka i mięsa wołowego (koncentracja, specjalizacja) pasze zielone dostarczają bydłu zasadniczą masę pasz, zarówno w okresie letnim, jak i zimowym. Stanowią one doskonały pokarm dla zwierząt przeżuwających, gdyż zawierają wszystkie niezbędne składniki’ pokarmowe i mogą być wyłączną paszą dla bydła.

Nie poddawaj się wątpliwościom we własne siły

Trudności mogą pojawić się w każdej chwili, gdy pracujesz nad jakimś dziełem. Tak długo, jak długo wkładasz w to dzieło serce, nie masz sobie niczego do zarzucenia. Nie pozwól sobie czy innym na mówienie, że jesteś mało wydajny, kiedy ty wiesz, że to nie jest prawda. Broń decyzji, które podejmujesz. Zawsze istnieje kilka sposobów poradzenia sobie z problemem, dlatego musisz jedynie wybrać ten, który w danej chwili gwarantuje najlepsze rezultaty. Wyjaśniaj, dlaczego wybrałeś właśnie to, ale nie przepraszaj za to.

Czytaj dalej Nie poddawaj się wątpliwościom we własne siły

Rodzaje zapamiętywania sytuacji

Zapamiętywanie niezamierzone jest jedyną postacią zapamiętywania u zwierząt, natomiast jest jedną z dwu, obok zamierzonego, postaci ludzkiego zapamiętywania. Zgodnie z przedstawionym w tym rozdziale poglądem, w myśl którego nie ma odrębnego zapamiętywania gnostycznego (sensorycznego, znakowego, spostrzeżeniowego) i praksycznego (motorycznego, instrumentalnego), a jedynie któryś z tych komponentów dominuje, rozróżniłem po obu stronach podgrupy, zaznaczając dominantę większą czcionką. Jeżeli chodzi o zapamiętywanie niezamierzone, to u zwierząt dokonuje się ono wyłącznie w płaszczyźnie pierwszego układu sygnałowego, podczas gdy u człowieka zarówno w tej płaszczyźnie, jak i w płaszczyźnie drugosygnałowej (dzięki mowie). Zapamiętywanie zamierzone zawsze zachodzi w obu płaszczyznach, jakkolwiek nie zawsze jesteśmy tego świadomi, nie zawsze o tym wiemy. Ponieważ każdy z wyszczególnionych w podziale procesów zapamiętywania może zachodzić w każdej obiektywno-subiektywnie wyróżnialnej sytuacji (próby i błędy, sytuacja z wyborem, rozwiązywanie zadania, poznawanie czegoś, wykonywanie jakichś czynności), sytuacja nie różnicuje już rodzajów zapamiętywania, a jedynie decyduje o specyfice przebiegu danego rodzaju zapamiętywania.

Czytaj dalej Rodzaje zapamiętywania sytuacji

Komunikacja jest procesem dwukierunkowym

Czy przyjmiesz, że człowiek jest nieśmiały czy zarozumiały, zależeć będzie od twoich odczuć, a te wynikają z nagromadzonego doświadczenia. Podobnie, jeżeli rozmówca przemawia do ciebie w określony sposób i odwraca od ciebie wzrok, to także świadczy o jego odczuciach na twój temat. Mógłby on spodziewać się, że zachowasz się wyniośle i spojrzysz na niego z góry, dlatego może odwracać wzrok, aby uniknąć ewentualnych ataków agresji z twojej strony.

Czytaj dalej Komunikacja jest procesem dwukierunkowym

osrodek warszawski

Bardzo aktywny był ośrodek warszawski. Uczeni i działacze, zgrupowani w Towarzystwie Urbanistów Polskich oraz w Politechnice Warszawskiej, a zwłaszcza prof. prof. Z. Tołwiński, O. Sosnowski i później J, Chmielewski, położyli podwaliny rozwoju planowania wielkoprzestrzennego i urbanistycznego. W innych ośrodkach działali prof. prof. I. Drexler, Z. Nowak oraz ich szkoły. Podkreślenia wymaga wreszcie trzeci kierunek działalności zabezpieczającej jakość środowiska naturalnego, w którym Polacy na początku lat trzydziestych bieżącego wieku wzorowali się na angielskich i szwajcarskich koncepcjach budowy miast–ogrodów (J. Howard). Higieniści i lekarze, wśród których za prekursora uważa się lekarza angielskiego z połowy XIX w. J. Richardsona, opracowali miasto ideał, „Hygco” d la około 100 tyś. mieszkańców, z kanalizacją, wodociągami itp. elementarnymi urządzeniami sanitarnymi. Po drugiej wojnie światowej reaktywowano Państwową Radę Ochrony Przyrody jako organ doradczy naczelnych władz państwowych. W zakresie zagospodarowania przestrzennego Polska Ludowa zdyskontowała cały pozytywny dorobek okresu międzywojennego. Wyrazem tego było zwłaszcza powołanie już w maju 1945 roku Głównego Urzędu Planowania Przestrzennego oraz jego terenowych (regionalnych i miejscowych) placówek. GUPP zajmował się przede wszystkim planem przestrzennego zagospodarowania kraju. W roku 1946 wydano dekret o planowym zagospodarowaniu przestrzennym kraju.

Sztuczna żywność

Czy pamiętacie, krążące po całej literaturze fanta-styczno-naukowej, pigułki odżywcze? Podróżnika po bezmiarach czasu, który przybywał w odległą przyszłość z reguły z pustym żołądkiem, częstowano zazwyczaj paroma kapsułkami o rozmiarach guzika. Tabletki te zawsze łatwo rozpuszczały się w ustach, miały przy-jemny smak, a nasz bohater doświadczał uczucia błogiej sytości, natychmiast stając się gorącym zwolennikiem pigułkowego żywienia.

Czytaj dalej Sztuczna żywność