Szukasz szkolenia sprzedażowego lub biznesowego w Warszawie? Szkolenia edukacyjne!

OCENY MORALNE BADANIA NAD OCENAMI MORALNYMI CZ. II

Z psychologicznego punktu widzenia domniemana cecha jest swoistym nawykiem. Odnośne nawyki, tj. – tutaj – cechy moralne kształtują się stopniowo w miarę rozwoju osobowości. Zgodnie z tym, im młodsza jest dana osoba (dane dziecko), tym większe jest prawdopodobieństwo, że oceny moralne dotyczą jej konkretnych postępków, a nie moralnych cech osobowości, wszak jeszcze nie ustalonych. Niemniej, już w wieku dziecięcym stwierdzić można zarysy cech moralnych. A więc już nawet w tym wieku oceny cech moralnych miewają w pewnej mierze podkład realny.

Badania nad ocenami moralnymi rozpoczęto – w zespole, kierowanym przez autora – w r. 1966, tj. w dwa lata po zainicjowaniu badań nad ocenami cech osobistych. Udział wzięły w nich następujące osoby: Wiesława Gębicz (Poznawanie krytycznych i samókrytycznych ocen moralnych dzieci sześcioletnich w przedszkolach), Marianna Kierzek (Oceny krytyczne i samo- krytyczne cech moralnych u uczniów kończących szkolą podstawową), Janina Pierzchała (Oceny krytyczne i samokrytyczne cech moralnych uczniów szkól średnich), Maria Szatan (Oceny krytyczne i samokrytyczne cech moralnych uczniów, kończących szkolę średnią). Poza tym, problem wyrażania ocen moralnych stanowił częściowo przedmiot badań L. Szymały: w pewnej mierze tkwił również w badaniach nad omówionymi uprzednio ocenami cech osobistych.

Podobnie jak w zakresie badań nad ocenami cech osobistych, również w odniesieniu do ocen moralnych autorzy poszczególnych prac mieli do czynienia przede wszystkim z kwestią wyboru cech, jako przedmiotów ocen, a zarazem ewentualnych badań. Wiele form zachowania się wchodzi tu w rachubę. Rozumiało się to samo przez się, że wybrać trzeba formy, względnie cechy reprezentatywne. Podstawę wyboru mogły stanowić różne kryteria. Ostatecznie stanęło na tym, że należy go dokonać na podstawie opinii współpracowników (praktycznie – ogółu uczestników seminarium) oraz uczniów (praktycznie – jednej klasy szkolnej). Dokonano tego w oparciu o test wyboru, w którym trzeba było podkreślić w obszernej liście cech – w opinii osoby rozwiązującej go – sześć cech najważniejszych i uporządkować je według stopnia ważności.

W ten sposób wybrano cechy następujące: bezinteresowność, obowiązkowość, prawdomówność, sprawiedliwość, wyrozumiałość (tolerancję) i życzliwość. Wybór ten można było uważać za listę cnót ze stanowiska uczniów i nauczycieli łącznie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.