Gleba

Gleba jest skomplikowanym układem wielofazowym wrażliwym na zmiany warunków fizycznych i chemicznych. Sterowanie nimi przez zabiegi agrotechniczne, np. orkę, nawożenie, umożliwia intensyfikację jej żyzności, a zatem produkcji rolnej i leśnej oraz ogrodniczej. Stanowi to przedmiot badań odrębnej gałęzi nauki — gleboznawstwa. W dobrze rozwiniętych profilach glebowych dają się wyróżnić poziomy różniące się własnościami. Pod poziomem ściółki, powstającej z obumarłych roślin, występuje poziom próchniczy (akumulacyjny), zasobny w rozkładającą się substancję organiczną i tworzący się humus. Następne poziomy to: poziom ługowania (wymycia) uboższy w substancją próchniczą i zubożony w wodorotlenek żelaza (poziom bielicowy) i poziom osadzania (wmycia), w którym nagromadzają się wodorotlenki żelaza, zwany też poziomem orsztynowym. Podstawę profilu glebowego stanowi podłoże skalne. W przypadku skał litych bywa ono rozkruszone i zmienione wskutek wietrzenia, które może ogarniać skały do głębokości kilkudziesięciu metrów. Rozpowszechnienie poszczególnych typów gleb zależy od wielu czynników, odzwierciedla warunki przyrodnicze panujące na poszczególnych odcinkach Ziemi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *