Erozja eoliczna

Wiatr zależnie od swojej prędkości unosi z powierzchni ziemi cząstki luźnych materiałów (deflacja) o różnej wielkości. Na pustyniach wyróżnia się silne wiatry piaskowe, zdolne do przenoszenia ziarn kwarcu o wielkości do 0,3 mm, oraz wiatry pyłowe transportujące materiał drobniejszy. Wiatr jest czynnikiem transportującym piaski, pyły, materiał piroklastyczny wyrzucany z wulkanów w atmosferę. Duża i dość stała jego prędkość w wyższych warstwach atmosfery powoduje, że materiały te mogą być przenoszone na duże odległości. Niesione przez wiatr ziarna minerałów mogą uderzać o powierzchnię skał i powodować ich zniszczenie (korazja). Wytwarzający się przy tym pył jest przez wiatr usuwany z powierzchni skał. Wyniki tej działalności wiatru widoczne są na skałach w postaci rys, wnęk lub wyżłobień o głębokości do kilku centymetrów, w wyjątkowych przypadkach nawet kilku metrów. Erodujące działanie wiatru na powierzchnię ziemi nie jest wielkie w porównaniu z wynikami działalności wody czy lodowców. Obok działalności erozyjnej i transportowej duże znaczenie ma akumulacyjna działalność wiatru, dzięki której powstają takie skały, jak less, piaski lotne oraz skały piroklastyczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *